• آب از دهنش راه افتاده (سرازير شده ) :

          چيزي شديدا توجهش را جلب كرده ، به هوس افتاده .

• آنان كه منكرند بگو رو به رو كنند :

          روي خود را از يافتن و شنيدن حقيقت امر برنگردانند.

• ستاره زحل است :

          آدم نحس و بدجنسي است .

• هر ماهي خطر دارد ، بد ناميش را صفر دارد :

          همه اينطور كارها را مي كنند به من كه مي رسد نحس مي شود .

• احترام امامزاده با متولي است :

          احترام هر كسي بسته به اين است كه آبرو و

          حيثيت آن شخص توسط بستگان او رعايت شود .

• آبروي كسي را بردن :

          شرمندگي و شرمساري كسي را فراهم كردن ،

          بي احترامي به كسي كردن .

          تشنه ترسم كه منقطع گردد

                                 وزنه باز آيد آب رفته بجوي

• آدم دروغگو كم حافظه است:

      چون حقيقتي در گفته هاي دروغگو نيست ، زيرا حرف بي اساس و ساختگي در حافظه شخص دروغگو نمي ماند ، چون مطلب دروغ است به حافظه سپرده نمي شود.

• آسمان و ريسمان بهم بافتن:

      دروغ و راست سر هم كردن ، حرفهاي بي تناسب و بي ربط گفتن.

• با طناب پوسيده كسي به چاه رفتن:

      با حرف اين و آن و يا آدم دروغگويي خود را به خطر انداختن ، اعتماد بيجا به كسي كردن.

• جهانديده بسيار گويد دروغ:

      سخن كسي كه از سفري بر مي گردد براي شنوندگان عجيب و اغراق آميز مي آيد و شايد به همين جهت چنين  مثالی    گفته شده.

• جهنم هم به اين گرمي نيست:

      دروغي بگو كه به عقل بگنجد ، اين طور هم كه تو ادعا مي كني نيست.

• از روباه پرسيدند: شاهدت كيست؟ گفت دمم:

      به دروغگوياني مي گويند كه دروغگوي ديگري را به شهادت مي طلبد.

• بازي بازي با ريش يا با هم بازي:

      از روي شوخي كسي را دست انداختن ، احترام كسي را پايين آوردن.

• به زلف يار بر خوردن:

      زود از حرف كسي رنجيدن ، از كمترين شوخي كسي ناراحت شدن.